Wat is het „Evangelie“?

Een „evangelie,“ in de originele betekenis, was de officiële aankondiging dat een nieuwe Roman Keizer had beslist de Wereld (al dan niet het wilde) aan te bieden zijn bescherming.

Dit was „Goed Nieuws“ als u één van de elite was die Roman regel gebruikte om te verrijken en hun oneerlijk verkregen aanwinsten te beschermen, minder zo als u onder de armen, in het bijzonder onder peasants was het van wie levensonderhoud de meesten onder Roman belastingheffings en bedrijfspraktijken in gevaar was. En voor vrome Joden, was het enkel een andere herinnering dat het land van Israël, zonder twijfel voor één of andere zonde of een andere, nog aan pagan overheersing werd verzonden.

Zo het „Goede Nieuws,“ in die dagen, was een openbare aankondiging van wie verantwoordelijk was.

De uitdrukking had nog dat die toen de Christenen het opnamen betekent. De eerste gelegenheid van dat zou geweest zijn toen Jesus, na John de Doopsgezinde arrestatie, „in Galilee afkondigend het Evangelie van God kwam: `De tijd is gekomen; reign van God is op u; spi hebben en geloof het Evangelie.' “

Het „evangelie“? - De aankondiging van Who, in feite, beslist eigenlijk de Wereld. Wiens koninkrijk? - God' s. [Aangezien ik het verhaal las, is Jesus reeds anointed koning van Israël door John bij zijn „baptism“ geweest, waar de woorden (in het bijzonder in vroege manuscripten van Luke) wenk bij Psalm 2.7 (een' koninklijke psalm, die voor een kroning' worden samengesteld) citeerden: „Hij zei aan me, `u mijn zoon bent, vandaag heb ik u. gecre�ërd! '“ Zo de identiteit van Jesus' als Messiah (de koning keurde door de ware eigenaar van Israël goed: God) was in fact part of the message, but in view of Roman political domination of the region, necessarily a tacit part.)

Nothing there about Substitutionary Atonement (Jesus wasn’t even dead yet!), Eternal Life, Personal Saviors, any of that. I’m not saying that all the theology later interpreters have added hasn’t helped some people navigate their lives a little better, but I do say that much of it comes from human reason run amok.

Since then, when someone talks about preaching “the Gospel,” he normally means one or another of those human theological constructs. George Fox, who tended to find his doctrines in highly spiritual interpretations of New Testament letters, took “The Gospel is the Power of God” almost as a definition. That is, he would not accept any doctrine as being “the Gospel,” because to him nothing could be “the Gospel” short of God’s actual power to save human beings, present and palpably at work among us!

But you can’t define or expound that kind of Gospel; you can only, by closely following the Spirit’s leadings, cooperate in making opportunities for it to proclaim itself! And so Quakers like myself have gone through considerable perplexity about: What is it we do or should mean by “the Gospel”?

I myself return to that original meaning. Who’s in charge, here? Satan still claims authority over the nations and their rulers, as all their ways continue to demonstrate. But the Gospel says that God, despite appearances, 1) rules in actual fact and 2) matches Jesus’s description of our Father. Not condemning us, but doing all He can to help us, despite our misconceptions, misdeeds, and mistrust. So God has told me; so I have found.

for further reading . . .

• None Found