nonviolence is centraal bij het Evangelie

Dank aan Graham wie onlangs deelde deze verbinding op zijn blog. Hier is snippet:

Ik stel voor dat deze verzen [Matthew 5:21 - 48] de kern het leven, de dood, en de verrijzenis tentoonstellen van van Jesus' dat de meesten hem onder alle godsdiensten van de wereld onderscheiden. Boedha komt misschien het dichtst. Maar zelfs staat hij geweld in defensie tegen zijn vijanden toe. In de laatste eeuw, Hindoes Mahatma Gandhi (aan wie Martin Luther King, Jr. uitdrukkelijk gereist naar studie in 1959) gehouden de Preek op het Onderstel in de hoogste achting wanneer het interpreteren van zijn eigen Hindoese scriptures om een God te openbaren die met betrekking tot het houden van van nonviolence „perfect“ is.

Maar is dit onderwijs in de Preek op het Onderstel de kern het geloof en het onderwijs van van Jesus'? De uiteindelijke test moet de nadruk van de Evangelies zelf zijn, namelijk, de handeling van Jesus' van het gaan naar het kruis. Jesus kwam niet hoofdzakelijk als didactische leraar van principes langs leven, maar als prophet die aan Word van incarnate God door geloof en actie kwam. Wanneer het onderzoeken van fundamentele kwesties zoals een nonviolent reactie op geweld gezien het Nieuwe Testament, is het Kruis zelf het centrum. Voor het Kruis van Jesus-Christus is hoofdzakelijk nonviolent reactie van de God op menselijk geweld. Het Hooi van Richard, in zijn poging op „Geweld ter verdediging van Rechtvaardigheid,“ telt dit op omhoog goed:

„Wanneer de Nieuwe canon van het Testament door de brandpuntslens van het kruis wordt gelezen, de doodsbewegingen van Jesus' aan het centrum van aandacht in om het even welke bezinning over ethiek. The texts cannot simply be scoured for principles (the imperative of justice) or prooftexts (”I have not come to bring peace but a sword”); rather, all such principles and texts must be interpreted in light of the story of the cross. The meaning of dikaiosyne (”justice”) is transfigured in light of the one Just One who exemplifies it: Christ has become our dikaiosyne (1 Cor. 1:30). When we hear Jesus’ saying that he has come to bring not peace but a sword, we can hear it only within the story of a Messiah who refuses the defense of the sword and dies at the hands of a pagan state that bears the power of the sword. The whole New Testament comes rightly into focus only within this story.”

The more I read the Bible through the lense of Jesus’ ministry and death (and resurrection), the more it “clicks” for me. I’m convinced that many of our false readings of the Bible (in particular Paul) have come out of a desire to justify ourselves. For example, the way in which Romans 13 is interpreted apart from Paul’s clear references to Jesus’ teachings regarding love of enemy is astounding. What was supposed to be an exhortation for the church in Rome to submit to the government out of love for the enemy has become the basis for the Church’s understanding of the State as the legitimate wielder of violence and, therefore, the basis for our own use of violence in complicity with the State. In other words, we have created exactly the scenario in which it is ok to kill our enemies in a passage where Paul calls upon Jesus’ teaching to challenge us to love our enemies.

for further reading . . .

• None Found