Het nadenken Opnieuw bezochte Gastvrijheid,
Geschreven door Mark Van Steenwyk: 31 augustus, 2006
Onlangs, hebben de mensen in mijn huis (alle 8 van ons) of besproken om volledige gastvrijheid tot een dakloze mens uit te breiden wij hebben gekregen te kennen. Het ding dat tot de bespreking een beetje langer heeft gemaakt dan het anders zou geweest zijn is de aanwezigheid van een 5 éénjarigenmeisje en een 4 maand oude jongen in ons huis.
Wij hebben beslist gastvrijheid tot deze mens (hij heeft een plaats nodig om 10 dagen te blijven tot hij zich in een behandelingsfaciliteit) uit te breiden kan bewegen. Wij laten hem gisteren het weten, maar hij denkt over het. Het moet een weinig eng zijn en akward om zich in een huishoogtepunt van mensen voor zolang te bewegen, zelfs als enkel 10 dagen, na het zijn op de straten.
Als hij beslist ons op onze aanbieding op te nemen, zullen wij een ander besluit om als groep hebben te maken: zouden wij moeten uitbreiden gastvrijheid op langere termijn nadat hij uit behandeling krijgt? Deze soorten besluiten zijn de soorten besluit dat wij wij uiteindelijk in Missio Dei zouden moeten maken hebben geweten, en het goed om door de kwesties is nu te denken, aangezien wij met veel meer dergelijke besluiten in de toekomst zullen worden geconfronteerd, vooral aangezien wij (hopelijk) in onze hoedanigheid groeien om gastvrijheid aan te bieden wanneer wij een plaats op Cisjordanië voor het Huis Missio vinden.
Wij hebben gedacht door welke soort grenzen of verwachtingen op iemand te plaatsen van onze vriend houd. Wij wensen dit wij geen grenzen moesten plaatsen, maar voor onze veiligheid (en ook voor van hem), is het een noodzaak. Wij hebben berekend wat, maar wij zijn open aan raad van anderen.
Here are some questions for you, my readers:
When are some times that you’ve extended hospitality to the stranger? Do you have any stories/lessons to share?
What sort of guidelines would you set if you were going to have someone unfamiliar to you stay in your home for a while?
Is there any way of reading Matthew 25:31-46 that makes it ok NOT to extend hospitality? Especially to someone who professes Christ?
for further reading . . .
- None Found
Mark-
I this that you’re community is wrestling with this problem is awesome. A radical witness.
I have not had anyone who was that much of a stranger in my home so I have nothing to offer about boundaries. But I am encouraged/blessed by MD’s witness.
Great that you are opening your home. I think we run into the difficulty of safety being a concern far too often, and it has kept us from being the church we should truly be.
Open your home, and you’ll figure out the way it needs to work as you go. This is your friend and your home, not a business or government. You are the Body of Christ.
P.S. My only comment is don’t let someone sleep on your mattress unless your okay with getting pee on it (you never know, but if they have alcohol on their breath it’s a warning sign).
Mark,
When I worked at Loome I often attended Catholic Worker meetings. They have two houses where they invite women in various states of need move in. I think they make the rule of no drugs or alcohol, no TV, and some other stuff. If you want to get in touch with them to find out how they handle it, call Loome Books and they can direct your call accordingly, or talk to Tom Loome the owner.
Don’t feel bad about setting up rules. Families run by rules. Churches run by rules. Rules are meant to encourage growth and harmony.
I?ve found that discernment is essential. If you accept everyone in, inherently there will be scads of infiltrators at the door waiting to bring it all to ruin. Not to say that one should not take in an exploiter such that the spirit of hospitality reforms her. Sometimes hospitality is casting pearls to swine, sometimes it is casting bread on the water. But only God knows
I?ve given hospitality to a number of strangers. Some have since turned up to be felons. I live to tell the story. I am blessed that only some people had stuff stolen and that nobody got violated. There?s always a risk but life in Christ was never risk free. As for boundaries, I?ve never considered them to be inherently negative. It?s a way to demonstrate to a person that you care about them and yourself. Involve the stranger in the daily rhythms of seeking the Lord and prayer and the life of breaking bread.
You can also run a name through police records so that you can be more intentional about supporting and ministering to a stranger in their place of weakness. Christians often in an attempt to graciously forgive “the past” set themselves up for failure via head in the sand love. Christ?s love isn?t blind-it sees everything someone has done and loves and receives them and gives them a bed to sleep in anyway.