Re: Het voorzien van de Kerk, een overzicht

Vorge nacht mijn vriend Joel Nelson en ik beëindigde onze cursus van het de lentekwart bij Seminary- BethelRe: Het voorzien van de Kerk: Een avontuur in Toegepaste Ecclesiology. Wij stelden de cursus voor in de herfst, en op dat ogenblik voelde het als een lang-schot. Toch was ik nog een student, en hoewel ik als ik voel ben gelovig in mijn ministy context, zouden weinigen ons een succes-verhaal roepen. Maar mijn wens om een cursus bij seminary te hebben waar de studenten constructieve ecclesiology konden eigenlijk doen reinigde mijn gevoel van ontoereikendheid en correctheid. De cursus werd goedgekeurd en wij hadden overvloed van studentenregister, waarbij het wordt beveiligd voor de lente van 2006.

Dit is mijn favoriete seminary ervaring geweest. Ik voelde niet als de leraar… en de studenten voelden niet als studenten. Het voelde alsof wij door een 3 maandavontuur met elkaar waren gegaan. Mijn vrienden en ik worstelde door belangrijke kwesties, uitte onze frustraties met de Kerk in Amerika, elkaar hoopte met aangezien wij elk begonnen de kerk binnen onze eigen contexten re-te voorzien.

En wij elk kwamen uit verschillende contexten. Onze groep was onevenredig divers. Stedelijk, in de voorsteden en landelijk. Zwart, wit, en Aziaat. Presbyterian, Methodist, Doopsgezind, charismatisch, Lutheran, en anderen. Mannen, vrouwen en (één avond hoe dan ook) een kind. Wij allen kwamen samen en scherpten elkaar. Het was welke seminary verondersteld om is te zijn.

Ik ervoer eigenlijk de dankbaarheid van sommige van deze vrienden van mijn. Sommigen zeiden het de belangrijkste klasse was die zij bij seminary hebben gehad. Anderen zeiden dat het het meest praktisch was. Others remarked that it should be part of the core-curriculum. One said that he sees everything in a completely new way. Others said nothing. There are a few students that I wonder to myself if they really appreciated the class, but the overwhelming sense was that this class meant something. We finished the class at 9:45pm last night, but I didn’t leave until nearly 11:00pm. I stayed to talk with various students. Some of us hugged. It was more like the end of a week of camp than it was the end of a seminary class. I was moved. It was good.

for further reading . . .

• None Found