Vals Idool #1: Een eind aan het Lijden

Niemand geniet van lijdend. Nochtans, werd lijden gezien zoals hebbend het betekenen. Als Christenen, moeten wij geloven dat het lijden het betekenen kan hebben, anders is ons geloof in onze Lijdende God misplaatst. De vroege kerk ontwikkelde a cruciformed verbeelding die betekenis gaf aan het lijden en de dood van martelaren. Zij ontwikkelden zelfs verschillende vormen van martyrdom-rode martyrdom van vervolgde en witte martyrdom van astheticism.

Niets van dit moet zeggen dat lijden goed is. Nochtans, in moderne tijden die meer en meer is beschouwd zoals zonder betekenis-als onherstelbaar kwaad lijden. Deze verwerping van het lijden heeft geleid tot de verhoogde verwerping van de straf substitutionary mening van atonement. Ik ben, door de manier, niet een ventilator van deze mening van atonement. Nochtans, erken ik dat toenemende marginalization van de mening onder mijn edelen, voor een deel, door de groeiende verwerping van het lijden als iets kan worden van brandstof voorzien die om het even welke waarde heeft of het betekenen.

In deze het te voorschijn komen wereld waar het lijden geen betekenis heeft, wordt het meer en meer het geval dat het eind van het lijden het primaire goed wordt. Het lijden en de dood worden gezien als de slechtste dingen die kunnen gebeuren. In tegenstelling, vroeger in Christendom, waren de mensen eigenlijk bang van een vlugge, pijnloze dood. Zij waren bang om slecht te sterven; hun wens voor deugd was belangrijker dan hun vermijden van het lijden. En de godsdienst is slechts een hulpmiddel geworden waardoor het lijden kan worden gebeëindigd. De godsdienstige groepen hebben hun interpretive macht-zodra aanbiedend de zinvolle interpretatie voor onze het lijden, nu zij zijn geworden zuivere liefdadigheid verloren die het lijden kan verminderen.

Not that suffering shouldn’t be alleviated. But instead of offering meaning as we also extend our care, we have been relegated to simply offering the care. Our churches offer therapeutic theism–where God is a tool to alleviate suffering. Instead of procliaming a God that is worthy of worship, worship becomes an experience that makes our lives a bit better. Instead of embracing the long Christian tradition that finds meaning in suffering, we seek not only to end suffering (which is a good thing to do), but also rob it of its meaning. End of Suffering is one of our new gods.

for further reading . . .

• None Found