Het Planten van de kerk en de Stimulering van de Kerk

Gisteren, had ik een gesprek met een vriend genoemd Dan. Wij spraken over wat de kerk scheelt en hij voorstelde dat kerk het planten niet de manier is om nieuwe vitaliteit te brengen en gezondheid aan de kerk… hij het met het dysfunctionele paar vergeleek dat beslist een baby te hebben om hun huwelijk te helen. Het kereltje hebt veel energie en bent leuk… en kunt daarom weggaan met een, maar erft uiteindelijk de trekken van zijn/haar ouders of, zoals vaak het geval is, nieuw geklets van dis-gezondheid door tegen zijn/haar ouders te reageren cre�ërt. In één van beide geval, kan het kind vaak aan de ongezonde manieren worden verslaafd van zijn ouder om met elkaar in verband te brengen. Dit is een grappig gesprek, aangezien Dan en ik beide kerkplanters ben (goed, was hij ongeveer 5 jaar geleden).

Wat is het alternatief? Het nieuwe kracht geven van onze huidige instellingen, recht? Allen enkel probeer om onze instellingen tot gezondere en productieve… juist te maken? Ik denk niet zo. Ik denk de oplossing kerk plantend… maar kerk het planten van een verschillende soort IS. De meeste gesprekken over kerk het planten of kerkstimulering veronderstellen iets: de kerk is een instelling. Wat als, wij een vloeibaardere definitie van kerk… hadden die zowel zijn institutionele uitdrukking EN zijn omvatte uninstitutionalized dynamische uitdrukkingen? Tegen wat als te overtreffen te verzette zich een groep vrienden eerst Kerk opzettelijk met betrekking tot elkaar in het houden van van manieren besliste te beginnen en hun om uit dat… maar de drang en de wens of om hun ongezonde kerk om nieuw iets, of drang om hun eigen „heropleving“ op de instelling te dwingen te beginnen te verlaten? In this sense, these people would be starting an intentional community within their existing institution–a sort of "church within a church" but one that is not institutionalized, like the many "church-within-a-churches" that are either young people’s worship services or a seperate institution? These church-within-a-churches reinforce homogeneity. The fluid way of being a church-within-a-church is low-key, and centers around having meals with friends and building relationships…and cultivates meekness instead of trying to "change the system."

I’d love to hear your thoughts and reactions…I know my thoughts are rather embryonic; help me flesh them out a bit…

for further reading . . .

• None Found