De Zaal van de Thee van Cisjordanië

O.k., heb ik een massieve hersenenaanval. Op het gevaar af van Charismatisch klinken (ik veronderstel ik me „zachte“) Charismatisch zou roepen, heb ik deze werkelijk bizarre spin-betekenis onlangs gehad. Wij hebben sommige communicatie kwesties in Missio Dei gehad. Afschuwelijk niets, is maar het duidelijk die speciale fase in het leven geweest van een nieuwe groep waar het en zich in zijn zoektocht worstelt uitrekt om te bepalen. :) Gewoonlijk, gebeuren een verschuiving of een intensivering na dat (of de dingsmatrijzen). Naast enkel het weten dat iets in dit stadium in onze ontwikkeling zou moeten gebeuren, heb ik, op guttural niveau onderscheiden, werkelijk dat een grote stap komt. Ik heb een betekenis van opgewekte bezorgdheid gevoeld die wij voorbij dit stadium moeten bewegen, en die de God werkelijk koel iets gaat doen, maar werkelijk duur iets.

En zo, is deze spideybetekenis dat de God iets in opslag rond de kromming heeft werkelijk zwaar geweest.

Vandaag, kwam ik mijn vriend Lange samen Shane. Hij bevestigt werkelijk wat Missio Dei probeert om te doen. Ik deelde mijn hoop en frustraties (die elkaar gewoonlijk verbonden met zijn). Één van mijn frustraties is geweest hoeveel moeilijker het om aanwezigheid in een plaats is te vestigen dan ik dacht. Het is moeilijk om huisvesting op Cisjordanië te vinden, en wij hebben geen plaats op Cisjordanië kunnen vinden om onze het centrale verzamelen te doen zich. Hebbend mensen hang eenvoudig daar kan een goede zaak zijn, maar wij zijn weinigen en enkel heeft het hangen uit effect beperkt. Gewoonlijk houd ik van een uitdaging, maar dit is eerder grote. And unfortunately, I’ve taken it out of my brothers and sisters at Missio Dei on occasion. Something much more drastic needs to happen if we’re going to serve the West Bank and Seward.

So I shared some of this stuff with Shane. As we spoke, an idea popped into his head. He said, "this is probably too far out there, but maybe you could start a Tea shop. You can really meet alot of internationals and students that way" (or something like that).

When he said that, something in my head, snapped. His idea hung there, midair…it was the solution I’ve been searching for…a place to meet on the West Bank, a way of connecting with diverse people…a way for me to be bivocational in ministry…it not only appealed to my intellect, but resonated deep in my heart. I don’t presume that "God told me to open a tea house." But this seems to resonate with my soul and fill me with excitement. If I find a large enough space (there is a multiple-level space available for lease that would be ideal for a tea room, and ample space for groups and concerts). It would simply be a great way to make connections with people and a great place for Missio Dei to use for various activities. And hopefully it would also be something that can fund ministry projects and whatnot in the future.

I’m realistic. This idea would take alot to get off the ground. I’m not wealthy, but would be willing to expend a good deal of my income to make it happen. But I’ll need to get a small business loan, and I’ll need to find one or more partners. Ideally, I’d like to find a partner who has experience in the tea or coffee industry and knows how to run things. I need people who are cool with the West Bank Tea Room having strong ties with a church. And they’d need to throw some money into the pot to have a start-up fund. I think things would take a little while before things get profitable.

Spead the word…anyone want to help start West Bank Tea Room?

for further reading . . .

• None Found