Een open post aan mijn mede techno-elites

Het was niet zo lang geleden… ongeveer zes of zeven jaar of zo… dat ik bijna Luddite was. Ik haatte het feit dat zo vele mensen celtelefoons gebruikten. Het scheen aan me dat het direct en arbeid-vrije idee van het maken van mededeling mededeling cheapened. In plaats van het roepen van hun echtgenoten tijdens hun middagpauze of alvorens zij het werk verlaten om basis te raken, paren begon roepend elkaar van stomme plaatsen zoals de kruidenierswinkelopslag of de videohuurplaats (dit was vóór Netflix). Bij het bericht van een ogenblik, een kerel zijn vrouw „kunt u wilt me Moonstruck of Mermaids, honing opnemen vragen roepen en? Ik vergeet. „

Ik merkte ook op dat de mensen niet meer tevreden met hun Desktops waren. Veel van mijn vrienden opteerden voor laptops (iets de gedachte van I was slechts voor gediplomeerde studenten en van de computerindustrie beroeps) of pdas. Ik verzette tegenme, werkelijk ik. Ik was één van de laatste mensen die ik gewe het heb ten om een CD speler (in feite, had ik slechts een 8 spoorspeler en een verslagspeler tot mijn teens gehad, en ik ben slechts 29) te krijgen. Ik was verbindend en bepaald niet gezogen te worden in shineyfascinatie van nieuwe technologie. Het gebeurde snel. Ik denk ik met een celtelefoon begon, en toen ik besloot dat het aan draai in mijn Ontwerper van de Dag voor een eenvoudige PDA steek hield. Ik werd hand-me neer van een vriend. Dan begon ik boeken online te verkopen en realiseerde dat ik prijzen kon beter controleren als ik een betere PDA met een cellulaire modem in bijlage voor gemakkelijke prijs-controleert had. When I was considering going to seminary, I decided that I wanted to take notes in class, so I got a keyboard for my PDA (which was an HP Jornada). This quickly proved to be inadequate. Since I had a Pentium II 400Mhz computer, and it was 2002, I decided to get a laptop to replace my desktop. The keyboard wasn’t powerful enough, so about a year or so ago, I replaced that with my Dell 5160 and also bought my wife a little Gateway 200 so she wouldn’t have to use mine.

Now I find myself desiring a more sleek and powerful laptop, as well as a more beefy cell phone with will effortlessly synch with Outlook 2003. I also want to start podcasting, and find that TiVo would be swell…etc. Currently, I feel pretty strong, self-assured that I won’t cave anytime soon on any of these (except maybe the cell phone).

It is times like these that I remember that my heros are people like St. Francis, Rich Mullins, and Mother Theresa. How can I follow Jesus in the margins while I am part of the techno-elite? Many of you whose blogs I read and who read my blog are probably all in the same boat. We have the same desire to reach out and love like Jesus…the same desire to live faithfully. But most of us, as evidenced by our blogging, are techno-elites. We have loads of technology and go to churches that are perhaps tech-savvy. Does this ever bother any of you, or am I alone in my self-doubt?

for further reading . . .

• None Found