Het is niet Allebei/en, vaak is het een Either/Or

Ik denk één van de schadelijkste dingen vele kerken gelooft is dat zij het allen kunnen doen. Zij denken zij gelovige A) EN succesvolle B) kunnen zijn (volgens conventionele maatregel). Zij kunnen niet alleen behoeftig helpen en intensieve gemeenschap bevorderen, maar ook een super-band, schop-ezel berichten, een koele sfeer, enz. hebben. Het is interessant dat wanneer zij proberen om allebei te doen, zij bijna onveranderlijk met de laatstgenoemden beginnen. Zij denken dat zodra zij hun handeling samenbrengen, dan zij kunnen beginnen die werkelijk aardige dingen te doen. En soms kunnen speciaal weinigen dat doen. Maar het is ongelooflijk moeilijk om zich van comfortabel-en-glanzend aan ongemakkelijk-en-uitdaagt te bewegen.

Welke zou u eerder hebben? Ik geloof eerlijk dat de meeste kerken en kerkleiders allebei willen. Maar ik geloof ook eerlijk dat de meeste kerken en kerkleiders, diep-beneden-binnen, eerder succes met marginale trouw dan trouw met marginaal succes zouden hebben. Dit is menselijke aard. Ik verdenk het meeste leidersbegin dat uit allebei wil, maar aangezien zij na succes, hun definitie van „trouw“ veranderingen streven.

voor verdere lezing. . .

• Gevonden niets